Dlaczego nie mówimy, że jest to szkolenie podstawowe? Ponieważ to co oferuje szkolenie bazowe, to znacznie więcej niż podstawy.

Nasze szkolenia, to autorski projekt Gab!Guru – MTTPB – czyli połączenie pracy nad mentalem, teorią, treningiem, praktyką i biznesem. Połączenie tych 5 niezbędnych elementów przygotuje Cię do samodzielnej pracy w zawodzie Groomera oraz do otwarcia własnego salonu.

Dodatkowo, dzięki podejściu coachingowym, rozwiniesz nie tylko umiejętności techniczne na wysokim poziomie, ale także zyskasz pewność siebie i kompetencje do budowania relacji z klientami, co ma realne przełożenie na Ciebie jako przyszłego specjalistę w zawodzie Groomera. 

Czego nauczysz się podczas szkolenia bazowego?

Fundamenty pracy groomera

  • Opanujesz niezbędne narzędzia i techniki groomerskie oraz zasady bezpieczeństwa i higieny pracy w salonie.Nauczysz się dobierać narzędzia pod konkretne czynności z naciskiem na rodzaje nożyczek groomerskich
  • Nauczysz się komunikacji z klientem – rozpoznawania potrzeb właścicieli i proponowania odpowiednich usług.
  • Poznasz psychologię psów, techniki uspokajające i sposoby budowania zaufania, które umożliwiają spokojną, bezpieczną pracę.

Kluczowe elementy szkolenia 

  • Będziesz trenować na model dogach i główkach i łapkach treningowych (nielimitowana ilość)Praktyka odbywa się na  żywych, spokojnych psach salonowych 
  • Wykonasz PEŁNE stylizacje popularnych ras, takich jak maltańczyk, shih tzu, pudel, york czy westie.Możesz popełniać błędy, inaczej się nie nauczysz 🙂
  • Poznasz tajniki prowadzenia salonu groomerskiego, marketingu i mediów społecznościowych.
  • Otrzymasz wsparcie w przekwalifikowaniu i świadomym wejściu na nową ścieżkę zawodową.
  • Rozwiniesz kompetencje przyszłości: zarządzanie emocjami, stresem, relacjami i komunikacją.

KONIECZNIE ZOBACZ FILMIK ->

Różnice między podejściem coachingowym a tradycyjnym szkoleniem w nauce zawodu Groomera

1. Indywidualizacja vs. Standaryzacja

  • Podejście coachingowe opiera się na indywidualnym wsparciu, dostosowanym do potrzeb i celów uczestnika. Osoba ucząca się aktywnie uczestniczy w wyznaczaniu celów, a prowadzący pomaga odkrywać mocne strony, przełamywać bariery i budować pewność siebie.
  • Tradycyjne szkolenie z góry ustalony program, skupiający się na przekazaniu konkretnych umiejętności i wiedzy całej grupie w jednolity sposób. Uczestnicy realizują te same zadania według ustalonego harmonogramu

2. Rozwój osobisty i kompetencje miękkie

  • Coaching kładzie nacisk na rozwijanie umiejętności miękkich, takich jak komunikacja, empatia, radzenie sobie ze stresem i emocjami czy budowanie relacji – kluczowych w pracy ze zwierzętami i ich opiekunami.
  • Szkolenie tradycyjne skupia się głównie na przekazaniu wiedzy technicznej i praktycznych procedur, rzadziej poświęcając uwagę rozwojowi osobistemu uczestników.

3. Relacja i wsparcie

  • W podejściu coachingowym relacja między prowadzącym a uczestnikiem jest długofalowa, oparta na zaufaniu, regularnych spotkaniach i bieżącej informacji zwrotnej. Uczestnik otrzymuje wsparcie w pokonywaniu codziennych wyzwań i wdrażaniu nowych umiejętności w praktyce.
  • W tradycyjnym szkoleniu kontakt z prowadzącym jest ograniczony do czasu trwania kursu. Po zakończeniu szkolenia wsparcie najczęściej się kończy, a uczestnik samodzielnie wdraża zdobytą wiedzę.

4. Elastyczność i praktyczne zastosowanie

  • Coaching pozwala elastycznie dostosowywać tempo i zakres nauki do aktualnych potrzeb osoby uczącej się, uwzględniając jej doświadczenia i wyzwania zawodowe. Pomaga w płynnym przechodzeniu od teorii do praktyki oraz w radzeniu sobie z sytuacjami nietypowymi.
  • Szkolenie tradycyjne realizuje ustalony program, który nie zawsze uwzględnia indywidualne tempo rozwoju czy specyficzne sytuacje napotykane w pracy.

5. Motywacja i odpowiedzialność

  • W podejściu coachingowym uczestnik jest współodpowiedzialny za własny rozwój, a prowadzący motywuje do samodzielnego szukania rozwiązań i refleksji nad postępami.
  • W szkoleniu tradycyjnym odpowiedzialność za efekty nauki spoczywa głównie na prowadzącym, a uczestnik często przyjmuje rolę biernego odbiorcy wiedzy.